Van slechte grap tot nouveauté

WhatsApp Image 2020-03-26 at 16.39.07

Oud & Nieuw

De laatste jaarwisseling kreeg bij ons een rare wending, omdat op oudejaarsavond opeens in de helft van het huis het licht uit viel. Zoiets is niet echt feestelijk, maar ach, in de huiskamer hadden we nog licht. Op Nieuwjaarsdag viel vervolgens de elektriciteit in het hele huis uit. Ook vervelend, maar ach, we sliepen uit en gingen daarna weg.

De mensen van het elektriciteitsnet vonden het echter wel nodig om deze kink in de kabel een paar maanden later even grondig aan te pakken. Dus kregen wij afgelopen weekend een brief, waarin stond dat wij deze week op donderdag van 9 tot 17 uur geen elektriciteit zouden hebben.

Slechte grap

Ik dacht: ‘’Wat een slechte grap.’’

En: ‘’Dit zal toch niet waar zijn?’’

Maar het was geen grap en wel waar. Enkele verontruste buren belden met de netbeheerder, die onvermurwbaar was. Ze haalden gisterochtend vroeg de tegels uit het trottoir, gingen 9 uur precies met de schoppen in de grond en knutselden met electriciteitsdraadjes.

In een uurtje gepiept

Ik dacht: ‘’Zo midden in de corona crisis, met alle kinderen thuis die online les krijgen en heel veel buren die thuis moeten werken, dat kan niet anders dan dat het in een uurtje is gepiept.’’

Maar het ging anders. Driekwart van de dag hadden we geen elektriciteit.

In deze schoolloze coronaweken had ik het ritme aardig te pakken en de wind eronder. Het was vreemd allemaal, maar het liep goed. Zoon 2 had gezegd: ”Je moet gewoon een beetje flexibel zijn.” En dat waren ze. We stonden allemaal vroeg op en iedereen zat na het ontbijt achter zijn bureau om al het huiswerk voor die dag te maken. Zo konden ze ’s middags nog even voetballen op een verlaten voetbalveld, waar ze hun eigen doel hadden (en verder dus niemand konden besmetten).

Wandelende helpdesk

De dictees gaan dezer dagen via Whatsapp en die kijk ik na. Ochtendgymnastiek gaat via de iPad en zoon 3 springt mee. Hij krijgt bovendien pianoles via Skype. Het huiswerk staat online en zo zijn de jongens thuis vele uren bezig. Het helpen met huiswerk heeft er inmiddels toe geleid dat ik erover droom dat ik de jongens de Duitse naamvallen uitleg.  Al dromend verwonder ik me erover dat ik al die rijtjes nog zo goed weet. In het dagelijks leven krijg ik gewoon, als een wandelende helpdesk, veel vragen en mededelingen, al dan niet over het huiswerk.

‘’Mam, het wachtwoord werkt niet.’’

‘’Mam, ik heb de hele opdracht voor Nederlands gemaakt, maar hij slaat het niet op. Moet ik nu helemaal opnieuw beginnen?!’’

‘’Mam, die leraar geschiedenis heeft nog helemaal geen huiswerk opgegeven! En het is al half twee!’’

‘’Mam, wij krijgen nu door corona toch wel extra schermtijd?’’

‘’Mam, ik werk alvast wat vooruit, dan heb ik morgen lekker de hele dag vrij.’’

‘’Mam, deze sommen… hier heb ik zó geen zin in!’’

‘’Mam, zijn mijn antwoorden goed?’’

‘’Mam, mag ik nu op de XBox?’’

Een gat in de straat

Het is pittig, maar gisteren was dat even niet aan de orde. De mannen graafden een gat in de straat en keken naar de leidingen. Er stonden busjes bij, zelfs een graafmachine en het duurde maar en duurde maar. Er was geen koffie, geen thee, geen Wifi, geen warm water, geen muziek, geen Xbox, geen verwarming, geen tv, niks. De jongens zochten op hun manier ander vermaak, terwijl ze hem toch ook wel knepen, want ze konden zich niet melden, niet afmelden en ook geen online huiswerk inleveren. Ik mailde na een paar uur (4G werkte wel) hun mentor maar, om te uit te leggen waarom mijn jongens online absent waren.

We maakten ondertussen maar het hok van Gerrit de hamster schoon en hij mocht in zijn speelbal door de kamer rennen. Een grappig gezicht, dus Gerrit was eventjes een leuke attractie in elektriciteitsloze tijden van corona.

We haalden een spelletje uit de kast dat we jarenlang niet hebben gespeeld en uiteindelijk gingen de jongens maar voetballen. Ze moesten toch wat.

Verlossende woorden

Ik moest werken, maar kon zonder internet ook niks. Ik pakte ‘’De pest’’ van Albert Camus, dat ik heel lang geleden al heb gelezen. Ik weet dus hoe het afloopt. Even later bracht ik het afval weg. Bij de vuilnisbakken staat een elektriciteitshuisje, waar twee in knalgele jassen gehulde mannen aan wat knoppen draaiden. Die spraken het verlossende woorden: ‘’Hij gaat zo weer aan, hoor, mevrouw!’’

Ik belde de jongens op het voetbalveld: ‘’Jongens, jullie kunnen huiswerk maken!’’

‘’Eindelijk!’’ riepen ze. ‘’We komen naar huis!’’

Hè?! Bedoelden ze dus dat ze blij waren eindelijk hun huiswerk te kunnen maken? Weer een nouveauté.

In Het Parool van vandaag stond een bericht over grote ergernis bij bewoners over het afsluiten van stroom.
In Het Parool van vandaag stond een bericht over grote ergernis bij bewoners over het afsluiten van stroom.
Leuk verhaal? Deel het met vrienden! 

Eén gedachte over “Van slechte grap tot nouveauté

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *