De man in het publiek

Unknown-1

Notitieboekje

Op de een na laatste rij van Theater aan de Slinger in Houten zit ik met mijn notitieboekje klaar. De musical ‘Liesbeth List’ kan wat mij betreft beginnen. Maar de mensen stromen nog de zaal binnen. Een ouder echtpaar neemt links van mij plaats. Ik wens ze een goedenavond. De man gaat naast mij zitten en knikt naar mijn blokje: ‘U bent hier… eh… beroepsmatig?’

Ik vertel dat ik net voor Het Parool Renée van Wegberg heb geïnterviewd, die de rol van Liesbeth List vertolkt. Hij vraagt hoe dat dan in zijn werk gaat. ‘Schrijft u dat dan en stuurt u dat op? In de hoop dat ze het plaatsen? Of word je voor zoiets gevraagd?’ Ik voel me heel even stagiaire en leg uit dat ik daar als freelancer opdracht voor heb gekregen. Hij neemt het aan als uitnodiging om te vertellen over zijn stukjes, die hij elke twee weken mag schrijven voor een historisch blad in Utrecht. ‘En werkt u dan ook veel met de computer? Dat u die zeg maar daarvoor gebruikt? Met opzoeken van informatie en zo?’ Ik probeer het woord ‘googlen’ te vermijden, maar leg uit dat ik me altijd terdege voorbereid op interviews en beaam dat ik alles met de computer doe. ‘Ik zoek ook dingen op,’ vertelt hij. ‘En wat je dán vindt! Allemaal dingen die je nooit wist!’

‘Maar die Liesbeth List,’ komt hij terzake, ‘daar waren nooit verhalen over, toch? Ze deed toch weinig fout? Geen schandalen. Nooit in de Story. Zo heet dat blad toch? Zelf ben ik trouwens meer van de tijd van Corry Brokken.’ Ik opper dat die toch al wel is overleden. ‘Dat zal, dat zal.’ Meer tijd is er niet, want het doek gaat op.

Diner

Mijn gespreksgenote van die middag is fenomenaal en heeft een prachtige, warme stem. De mensen die het belangrijkst waren in het leven van Liesbeth List komen terug op een diner: haar ouders, man, dochter, Ramses Shaffy en Cees Nooteboom.

Ik noteer af en toe dingen die ik misschien voor mijn verhaal kan gebruiken. Ook de man naast me pakt zijn pen. Na ruim een uur gaan de lichten in de zaal weer aan. ‘Nou, dat is ook een tamelijk onverwacht einde,’ zegt de man tegen mij. Ik zeg dat het pauze is en ga wat drinken.

Gedronken

Als ik terug kom in de zaal, zit het echtpaar er nog. Ik vraag wat ze ervan vonden. ‘Er werd wel veel gedronken, hè?’ begint hij. ‘Dan vraag ik me altijd af: Moet dat nou?’ Ik zeg dat het zo wel zal zijn gegaan, met Ramses Shaffy vooral. Die was immers alcoholist en dat laten ze zien. ‘Ja,’ zegt hij. ‘En het was al negen uur toen pas het eerste bekende nummer kwam. Dat kon wel wat eerder wat mij betreft.’ Hij gaat door, terwijl hij notities op zijn kleine velletjes erbij pakt: ‘En ik vroeg me ook af wie wie was. Het was toch wel handig als ze dat wat duidelijker hadden gezegd. Want wie was nou die Cis?’ ‘Cees Nooteboom bedoelt u?’ ‘Ooooh, was het Cees Nooteboom! Die schrijver, van die boeken?’ Ja, dat was hij. ‘Nou, en ik vond die Ramses Shaffy veel te luidruchtig. Als je thuis bent, kun je nog de knop van de radio zachter zetten. Hier niet. En die Franse zanger, dat was toch Aznavour?’ Dat was Jacques Brel, vertel ik. ‘Ach ja,’ vergoelijkt hij zelf, ‘ik heb alles beleefd en meegemaakt. Maar je vergeet wel eens wat hè.’ Hij blijft even stil, overdenkt zijn eigen woorden en zegt dan ferm: ‘Maar we mogen nog niet oordelen, want het is nog niet afgelopen.’ Precies.

Zakdoek

De musical gaat verder. Renée van Wegberg is inmiddels helemaal Liesbeth List geworden. Ze zingt de nummers van het ijzersterke repertoire. ‘Laat me niet alleen’ van Jacques Brel kon ze lang niet zonder tranen zingen, vertelde ze me eerder die dag. Nu pakt ze een zakdoek en speelt ze dat ze huilt. Want haar man is in de musical net overleden. De man naast me pakt ook zijn zakdoek, droogt zijn tranen en geeft zijn zakdoek aan zijn vrouw.

Als de musical is afgelopen vergeet hij al zijn eerdere kritiek en zegt hij bezwerend: ‘Dat kan alleen maar een positief stukje worden. Voor Het Parool.’

Met deze opdracht pak ik de trein en ga ik naar huis.

Eén gedachte over “De man in het publiek

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *