Woordgrappen en leesmeters

Vooruit

‘Mam,’ vraagt Bart, ‘mogen wij alvast vooruit?’

‘Vooruit’, antwoord ik.

Met hun snelle benen schieten ze er vandoor en Bart kijkt zijn vriendje lachend aan. Ik hoop maar dat ze lachen om de grap, dat hetzelfde woord twee keer achter elkaar snel van betekenis verandert. Zouden ze hem vatten? Of zouden ze lachen omdat ze ‘de vrijheid’ tegemoet fietsen? Weg van die moeder met de bakfiets, lekker richting voetbalveldje…

Woordgrappen

Ze lachen wel om woordgrappen, hoewel de een er gevoeliger voor is dan de ander. Zeker nu ze zoveel meer woorden kennen en moeten leren. De dictees vliegen ze om de oren en ze moeten ‘themawoorden’ uit hun hoofd leren. Het verschil tussen c en k is nog moeilijk. En ook lastig is wanneer je iets met een enkele of dubbele klinker of medeklinker schrijft. Of de v en de f. Daarom moeten ze lezen, veel lezen. Elke avond voor het naar bed gaan. Ik fiets dus weer (met die bakfiets) naar de bibliotheek en voorzie ze van de mooiste boeken. Gelukkig is Bart nu helemaal gegrepen door een boek van mijn vroegere leraar Frans, André Nuyens. Hij heeft diverse kinderboeken op zijn naam staan en ik zag ze in de bieb. Bart moet dit jaar twintig boeken lezen en is daarmee rap begonnen. Gelukkig boeit het boek hem en leest hij zelfs aan de ontbijttafel en na school. Waar ik erg gelukkig van word. Af en toe vraagt hij de betekenis van een woord (naïef, beschoeiing, etc) en zegt om de haverklap hoe ver hij al is, waarop ik steevast antwoord dat hij vooral moet lezen omdat het boek zo leuk is. Niet om zoveel mogelijk pagina’s om te slaan. ‘Jahaaa, maham.’

Andere wereld

Ik probeer ze niet te vaak te zeggen hoe leuk lezen is, dat het goed voor je is, dat je dan beter kunt leren en verder komt in het leven. Want door veel te lezen, begrijp je later je studieboeken beter. Bovendien leer je nieuwe woorden en weet je beter hoe je ze schrijft. Zelf geniet ik vooral van boeken, omdat ze je naar een andere wereld brengen. Gelukkig delen ze mijn leespassie wel – hoewel het wat mij betreft altijd meer mag. Bij het voorlezen, hangen ze aan mijn lippen. Ikzelf geniet net zo van voorlezen als zij van luisteren. De Donald Duck mogen ze ook lezen, maar die weiger ik voor te lezen. Daar hebben ze ook vrede mee en die lezen ze zelf. ‘Als ze maar ‘leesmeters’ maken,’ roepen de juffen op school. Het stripblad brengt ze ook naar een compleet andere wereld. Die tot mijn verbazing soms licht filosofische opmerkingen oplevert. Zoals van David, die vanochtend compleet uit het niets zei: ‘’Je kunt nooit een win-win situatie hebben met Guus Geluk.’’

fipsq4-3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *