Beige

David heeft een voorliefde voor mooie woorden. Voor bijzondere woorden. Ik herken me daar wel in. Ik herinner me nog heel goed hoe ik op de kleuterschool vol overtuiging zei dat beige mijn lievelingskleur was. Mijn vader had toen een beige auto en eigenlijk vond ik die lelijk. Maar de kleur klonk wel buitengewoon interessant, vond ik. En het was geweldig om het ook te kunnen uitspreken. Alsof het dan bij je hoorde en het je status verschafte. Ja, ook al op de kleuterschool.

David kan me tijdens het voorlezen met sprankelende ogen aankijken als hij een nieuw of opvallend woord hoort. Of een woord in een vreemde context. Daar geniet hij echt van. Het gebeurt niet zelden dat hij het dan de volgende dag vol genot toepast. Zoals het woord schobbejakken, dat hij ooit voor het eerst hoorde. Hij was nauwelijks vier en buitengewoon onder de indruk van dat woord. De volgende dag stond hij onder aan de trap en zei hij tegen zijn broers: ‘’Naar boven, schobbejakken!’’ Eindelijk kon hij het zeggen! Heerlijk! Je hoorde het genot in zijn stem doorklinken. Hij lachte voluit.

Villasoof

Gistermiddag kwam hij uit school. Ze hadden het gehad over de Grieken en Romeinen en al fietsend riep hij enthousiast tegen mij: ‘’Ik ben een villasoof!’’ Mooi woord. Je ziet zo’n denker bij zijn grote huis in het bos al aan de rand van zijn zwembad zitten. Peinzend. Het woord villa vinden ze hier intrigerend. (Zoiets ooit hebben nog meer…) En helemaal villasoof. ‘’Wat is dat dan, mam, een villasoof?’’ vroeg David toen ik (weer eens) in de lach schoot om wat hij zei. ‘’Filosoof,’’ verbeterde ik. En ik had er meteen spijt van dat ik zijn geniale vondst meteen teniet deed met een verbetering. Zou ik het dan nooit meer horen? ’’Een filosoof is iemand die denkt. Over het leven. Of je op andere gedachten brengt of je aan het denken zet.’’

Daar moest hij wel even over nadenken. Eigenlijk was dat toch minder boeiend dan hij dacht. Hij had namelijk gehoord dat de ‘villasofen’ van de oudheid al robots hadden uitgevonden. Niet van die elektrische, maar wel dat ze al op het idee waren gekomen van een uitvinding, die al het werk voor je uit handen neemt. Geniaal, vond hij.

Een denker óf iemand die in de oudheid een robot verzint terwijl dat woord nog lang niet bestaat. David heeft dan toch liever die denker met robot.